martes, 12 de junio de 2012

cortos


Este es un video parodiando la situación actual de los estudiantes recién salidos de la universidad.
Este video es una animación con significado comunitario, pero de una forma apta para todo el mundo. De forma que también entiendan los más peques de la casa.
Aquí se puede ver,  en el primero de estos videos se parodia de forma muy divertida y de forma ficticia, el estado de La Tierra debido al cambio climático, mientras que en el segundo de estos videos se puede ver un corto animado sobre el reciclaje.
Estos videos son una forma de concienciar a la gente sobre el medio ambiente, la ecología y las relaciones interpersonales, a excepción del primero que es un llamamiento a los políticos sobre el estado de la población recién salida al mundo laboral.

miércoles, 23 de mayo de 2012

neste vídeo podemos observar as diferentes caraterísticas que nos imos atopar a ahora de traballar con distitnas persoas, xa que como nos dí claramente o vídeo NON TODOS SOMOS IGUAIS.
Non podemos tratar a todo o mundo por igual, non todos temos a mesma forma de ser e polo tanto non a todo o mundo nos afectan por igual as cousas.
Creo que deberíamos dar moita importancia a este aspecto, estudiar e observar ben como son e como actúan as persoas coas que imos traballar. E facer un esforzo para que o ámbiente sexa o máis agradable posible para todos, pero claro que esta que esto non é posible se TODO O MUNDO non colabora.
Un traballo en equipo e meior e de meior calidade que un traballo individual e para isto todo o mundo debe participar en acadar as metas propostas en común.
Facendo todos un pequeno esforzo podemos conseguir uns moi bos resultados.

Los amos de Dogtown


‘’El film está basado en los hechos reales de la historia de los Z-Boys, un influyente equipo californiano de skateboard ganadores de varios campeonatos del mundo en todo el país estadounidense durante la década de los 70’’
A foto dos verdadeiros Z-Boys.

Esta película contanos a historia de este grupo de amigos que buscaron e conseguiron a fama e un recoñecemeno social, o problema foi que ao tempo que conseguir a fama perderon a súa amizade. Separánronse inmediatamente e cada un seguiu o seu camiño.
Permitiron que o diñeiro e fama se interpuxeran entre eles. Pero unha mala noticia, un dos compoñetes da banda detectáronlle unha enfermidade cerebral que o apartou rapidamente de calquera deporte pois apenas podía camiñar, e o seu estado de saúde era realmente grave.

Pero a pesar de todos os problemas, a distancia e as ocupación que cada un tiña na súa nova vida non impediron ‘’volver a xuntarse’’, volver a relacionarse, a solucionar os seus problemas, xa que viron que o máis importante era a amizade que os unía.

Así venceron os seus problemas tragaron o seu orgullo e volveron a retomar aquela amizade que os unía, e volveron a mentalidade que tiñan antes, onde o único que lles importaba era pasalo ben patinando entre eles e disfrutando ao máximo da súa vida. 

''A vendedora de Rosas''



‘’La Vendedora de Rosas es una película colombiana dirigida por el cineastaantioqueño Víctor Gaviria y protagonizada por Lady Tabares. Se basa tanto en el cuentoLa Vendedora de Cerillas (o The little match girl en inglés) de Hans Christian Andersencomo en la vida de Mónica Rodríguez. La película se estrenó en 1998’’
Esta película cóntanos a dura realidade que teñen que vivir os nenos e nenas en algún lugares do mundo, unha infancia rodea de drogas, alcol e prostitución constante, o seu día a día basease en iso cando apenas a maioría de eles non chegan aos 15 anos están totalmente rodeados de iso, polo que sobrevivir nun mundo así faise realmente complicado.
A maioría con apenas 15 e 14 anos son consumidores habituais de alcol e distintas drogas que fan qué estean tirados polas calles e apenas poidan levantarse por eles mesmos e mesmo lle fan ter alucinacións. Algúns de estes pequenos rapaces ‘’fugáronse’’ da súa casa xa que se consideraban incomprendidos por seus e pensaban que na calle terían unha meior vida, e os pais todo isto apenas podían detelo e paralo.
O caso de Mónica, a protagonista, e máis dramática xa que ela esta realmente soa, leva esa vida despois da morte de súa avoa e de súa nai. Unha historia realmente dura e triste que fai qué a rapaza  con 13 anos teña que buscarse a vida vendendo rosas, e para colmo Mónica consume diariamente drogas e relacionase con persoas que o que buscan moitas veces é facerlle dano.
Unha película que nos ensina a cruda realidade que algúns adolescentes teñen que vivir e da que moitos non conseguen saír a diante e terminan da peor maneira. Unha realidade que se debería de evitar canto antes, corrixila, xa que estes nenos con apenas 14 anos non se poden permitir que leven estas vidas, son nenos deberíaselle proporcionar estudos e recursos para que poidan saír adiante e abandonar definitivamente esa vida, que non os leva a ningún lado.  

martes, 8 de mayo de 2012


Diario de un skin es un telefilme español de 2005 dirigido por Jacobo Rispa. Está basado en el libro homónimo del periodista Antonio Salas.

El periodista con el seudónimo Antonio Salas se infiltra en un grupo de neonazis tras presenciar el asesinato de su compañero - quién, además, era su cuñado - en manos de uno de ellos, por el solo hecho de ser sudamericano. Dentro de la historia, se involucra con ellos y adopta su estética, llegando incluso a dar ideas para preservar la pureza de la raza, siendo muy bien aceptado por sus "pares".


Esta película refleja la realidad de los..
…Skinheads, término que significa cabeza rapada, es utilizado para denominar a los miembros de un movimiento juvenil originado en Gran Bretaña en los años 1960.

 Este grupo se trata de un grupo violento y agresivo, pues utiliza la violencia para resolver sus conflictos internos, entre miembros del mismo grupo, y externos. Además tienen una misma ideología, unos mismo valores que defienden agresivamente. Algunas personas se creen que este grupo es una especie de ‘’agrupación política’’ pero no, se trata de una forma de vida.

martes, 24 de abril de 2012

''CIUDAD DE DIOS''


"Lucha y nunca sobrevivirás... Corre y nunca escaparás..."

Trátase dun drama criminal basa en feitos reais. A película enfoca a guerra que viven Zé Pequeño e Mané Galinha entre eles.
Trátase dunha película verdadeiramente impactante, mostra a realidade que se atopa en este tipo de barrios apartados e rexeitados polo resto da sociedade, e incluso entre eles. Viven entre violencia e máis violencia, e a maioría das veces escondese este tipo de problemas sociais para dunha forma evitalos e non loitar para lograr que se solucionen, xa que se trata dunha situación verdadeiramente complicada de solucionar, pero que ignorando e evitando non solucionamos nada, todo o contrario, estes barrios non lograr solucionar os problemas eles só xa que entre eles hai moitas diferenzas e demasiados problemas, moitos pasados, pero que non se olvidan.
O problema tamén esta que para solucionar os problemas que teñen entre eles recuren a violencia, e cada vez esta violencia vai de forma máis e máis esaxerada. Non tratan de falar, de dialogar, de escoitarse uns aos outros, buscan calquera forma de violencia, canto máis dura meior, para crerse os líderes, uns líderes que nunca acaban ben.
O que me sorprendeu de esta película foi o rela que pode resultar xa que en momentos me resultou verdadeiramente complicado manter a atención xa que o qué estaba a ver era moito máis duro do que podía soportar. Pero é a realidade que temos e que imos atopar e non podemos escondela nin evitala, senón que temos que axudar a resolvela sempre que nos sexa posible, por moi pequeno que sexa o que movemento que fagamos para evitar estas problemáticas sempre estaremos axudando aínda que a priori non o vexamos así.

martes, 17 de abril de 2012

Radio La Colifata


Se trata una ONG que brinda servicios en salud mental utilizando los medios de comunicación para la creación de "espacios en salud". Es comúnmente conocida como LT 22 Radio "La Colifata", la radio de los internos y ex internos del Hospital Borda de Buenos Aires. Es la primera radio en el mundo en transmitir desde un neuropsiquiátrico.
Creemos que no hay mejor forma de presentación que la misma que ellos nos hacen en el vídeo organizado por Aquarius, que podemos ver en el siguiente enlace: http://www.youtube.com/watch?v=yTvfVCgBPUs


Un ejemplo más próximo lo tenemos en la ciudad de A Coruña.
Radio Social Atlántico nació oficialmente el día 8 de Junio de 2006 y fue inaugurada por Don Salvador Fernández Moreda, Presidente de la Excelentísima Diputación Provincial de La Coruña (España).
Como emisora Social fue la pionera de España. Su línea informativa, hasta el presente, sigue siendo independiente y plural, sin atavismos políticos y alejada totalmente del mundo de la prensa “rosa”. Su única meta es hacer llegar a los oyentes todo aquello que no dañe la sensibilidad de nadie y que haga pasar horas de entretenimiento, a través de programas musicales y culturales.
Son independientes y no están subvencionados por ningún Partido Político, detalle que en la actualidad es muy difícil de ver.