neste vídeo podemos observar as diferentes caraterísticas que nos imos atopar a ahora de traballar con distitnas persoas, xa que como nos dí claramente o vídeo NON TODOS SOMOS IGUAIS.
Non podemos tratar a todo o mundo por igual, non todos temos a mesma forma de ser e polo tanto non a todo o mundo nos afectan por igual as cousas.
Creo que deberíamos dar moita importancia a este aspecto, estudiar e observar ben como son e como actúan as persoas coas que imos traballar. E facer un esforzo para que o ámbiente sexa o máis agradable posible para todos, pero claro que esta que esto non é posible se TODO O MUNDO non colabora.
Un traballo en equipo e meior e de meior calidade que un traballo individual e para isto todo o mundo debe participar en acadar as metas propostas en común.
Facendo todos un pequeno esforzo podemos conseguir uns moi bos resultados.

Los amos de Dogtown

‘’El film está basado en los hechos reales de la historia de los Z-Boys, un influyente equipo californiano de skateboard ganadores de varios campeonatos del mundo en todo el país estadounidense durante la década de los 70’’

A foto dos verdadeiros Z-Boys.

Esta película contanos a historia de este grupo de amigos que buscaron e conseguiron a fama e un recoñecemeno social, o problema foi que ao tempo que conseguir a fama perderon a súa amizade. Separánronse inmediatamente e cada un seguiu o seu camiño.

Permitiron que o diñeiro e fama se interpuxeran entre eles. Pero unha mala noticia, un dos compoñetes da banda detectáronlle unha enfermidade cerebral que o apartou rapidamente de calquera deporte pois apenas podía camiñar, e o seu estado de saúde era realmente grave.

Pero a pesar de todos os problemas, a distancia e as ocupación que cada un tiña na súa nova vida non impediron ‘’volver a xuntarse’’, volver a relacionarse, a solucionar os seus problemas, xa que viron que o máis importante era a amizade que os unía.

Así venceron os seus problemas tragaron o seu orgullo e volveron a retomar aquela amizade que os unía, e volveron a mentalidade que tiñan antes, onde o único que lles importaba era pasalo ben patinando entre eles e disfrutando ao máximo da súa vida. 

''A vendedora de Rosas''

‘’La Vendedora de Rosas es una película colombiana dirigida por el cineastaantioqueño Víctor Gaviria y protagonizada por Lady Tabares. Se basa tanto en el cuentoLa Vendedora de Cerillas (o The little match girl en inglés) de Hans Christian Andersencomo en la vida de Mónica Rodríguez. La película se estrenó en 1998’’

Esta película cóntanos a dura realidade que teñen que vivir os nenos e nenas en algún lugares do mundo, unha infancia rodea de drogas, alcol e prostitución constante, o seu día a día basease en iso cando apenas a maioría de eles non chegan aos 15 anos están totalmente rodeados de iso, polo que sobrevivir nun mundo así faise realmente complicado.

A maioría con apenas 15 e 14 anos son consumidores habituais de alcol e distintas drogas que fan qué estean tirados polas calles e apenas poidan levantarse por eles mesmos e mesmo lle fan ter alucinacións. Algúns de estes pequenos rapaces ‘’fugáronse’’ da súa casa xa que se consideraban incomprendidos por seus e pensaban que na calle terían unha meior vida, e os pais todo isto apenas podían detelo e paralo.

O caso de Mónica, a protagonista, e máis dramática xa que ela esta realmente soa, leva esa vida despois da morte de súa avoa e de súa nai. Unha historia realmente dura e triste que fai qué a rapaza  con 13 anos teña que buscarse a vida vendendo rosas, e para colmo Mónica consume diariamente drogas e relacionase con persoas que o que buscan moitas veces é facerlle dano.

Unha película que nos ensina a cruda realidade que algúns adolescentes teñen que vivir e da que moitos non conseguen saír a diante e terminan da peor maneira. Unha realidade que se debería de evitar canto antes, corrixila, xa que estes nenos con apenas 14 anos non se poden permitir que leven estas vidas, son nenos deberíaselle proporcionar estudos e recursos para que poidan saír adiante e abandonar definitivamente esa vida, que non os leva a ningún lado.  

Diario de un skin es un telefilme español de 2005 dirigido por Jacobo Rispa. Está basado en el libro homónimo del periodista Antonio Salas.

El periodista con el seudónimo Antonio Salas se infiltra en un grupo de neonazis tras presenciar el asesinato de su compañero - quién, además, era su cuñado - en manos de uno de ellos, por el solo hecho de ser sudamericano. Dentro de la historia, se involucra con ellos y adopta su estética, llegando incluso a dar ideas para preservar la pureza de la raza, siendo muy bien aceptado por sus "pares".

Esta película refleja la realidad de los..

…Skinheads, término que significa cabeza rapada, es utilizado para denominar a los miembros de un movimiento juvenil originado en Gran Bretaña en los años 1960.

 Este grupo se trata de un grupo violento y agresivo, pues utiliza la violencia para resolver sus conflictos internos, entre miembros del mismo grupo, y externos. Además tienen una misma ideología, unos mismo valores que defienden agresivamente. Algunas personas se creen que este grupo es una especie de ‘’agrupación política’’ pero no, se trata de una forma de vida.